Sprzedaż
332634
ul. Stefana Żeromskiego
Radom
(gm. Radom)
2 695 000 zł
Na sprzedaż 1/3 udziałów, w secesyjnej kamienicy z 1880 roku, przy ul. Żeromskiego,
w historycznej części Radomia.
Lokale użytkowe na parterze są wynajmowane i przynoszą dochód w wysokości 130.000 zł rocznie – dla tych udziałów 1/3, na podstawie porozumienia 
Sprzedaż dotyczy 1/3 udziałów w nieruchomości 

Możliwość dokupienia udziałów od pozostałych współwłaścicieli

HISTORIA

Budynek jest wpisany do rejestru zabytków decyzją z dnia 15.10 1979 r. nr rejestru 18/A79.
Kamienica zbudowana pod koniec XIX wieku kamienica jest fragmentem pierzejowej zabudowy dzisiejszej ulicy Żeromskiego. Żeromskiego to główna ulica radomskiego miasta dziwiętnastowiecznego .
Budynek zlokalizowano na narożnej działce w kształcie wydłużonego trapezu. Jego boczna elewacja tworzy pierzeję także wzdłuż ulicy Witolda. Parametry geometryczne działki (zbyt mała szerokość) spowodowały to, że nie zabudowano jej do końca i budynek nie łączy się z dalszym ciągiem pierzei ulicy Witolda.
Kamienica posiada dwa dwutraktowe skrzydła główne wzdłuż wspomnianych ulic oraz jednotraktową oficynę dostępną z podwórka i usytuowaną w granicy z sąsiednią działką. Plan budynku kształtem przypomina literę U.
Z powodu spadku terenu poszczególne skrzydła budynku mają uskok pionowy zmieniający poziom stropów, linie gzymsów i innych elementów elewacji
Przedłużeniem oficyny są przebudowane na garaże z usługową drugą kondygnacją nad nimi.

FUNKCJA

Budynek ma trzy kondygnacje nadziemne oraz poddasze częściowo użytkowe. W skrzydle wzdłuż ulicy Witolda na poddaszu zlokalizowano lokale mieszkalne.
Całą kondygnację parterowa skrzydeł głównych oraz częściowo oficyny zajmują lokale usługowe. Wjazdy bramowe zostały także przebudowane na usługi.
Na drugiej i trzeciej kondygnacji zlokalizowano mieszkania.
Pierwotny układ funkcjonalny kamienicy był typowy dla czasów w której ją wybudowano. W dwóch frontowych dwutraktowych skrzydłach umieszczono duże mieszkania o bogatym wystroju wewnętrznym (sztukaterie, stolarka, ozdobne piece). W jednotraktowej oficynie były mniejsze mieszkania o skromniejszym wystroju. Do każdego z dużych mieszkań frontowych można było wejść z dwóch klatek schodowych. Jednej reprezentacyjnej dostępnej z ulicy lub bramy i z drugiej kuchennej od podwórka. Sufity klatek reprezentacyjnych ozdobione były pięknie malowanymi plafonami z których zachował się jeden.
Dzisiaj ten układ już nie istnieje. Mieszkania zostały w większości przebudowane i podzielone na mniejsze lokale. Nieraz w bardzo zawiły sposób. Liczne remonty w dążności do „uwspółcześnienia” lokali zlikwidowały większość elementów pierwotnego wystroju wnętrz. Chociaż trzeba przyznać, że nie zawsze w jednakowym stopniu i nie wszędzie.

KONSTRUKCJA

Budynek ma ściany murowane z cegły pełnej ceramicznej, stropy drewniane i stromy dach z drewnianą więźbą dachową. Posiada instalacje wewnętrzne: elektryczną, wodno – kanalizacyjną, gazową. Ogrzewanie poszczególnych mieszkań jest lokalne. 
Elewacje frontowe kamienicy mają bogaty wystrój sztukatorski. Szczególnie efektownie ukształtowano narożnik ulic Witolda i Żeromskiego. Jego znaczenie podkreśla bogato zdobiony wykusz z oknami których skrzydła wzbogacono giętymi ramiakami. Wszystkie elementy wystroju elewacji wykonano z gipsu i tynku wapiennego. Brak elementów kamiennych.
 

ZESTAWIENIE POWIERZCHNI
 Powierzchnia użytkowa mieszkań 2417,79 m2
 Powierzchnia użytkowa lokali usługowych 841,73 m2
 Powierzchnia ruchu 411,03 m2
 Powierzchnia netto budynku 3259,73 m2
Garaże
 Powierzchnia użytkowa 192,91 m2
 Powierzchnia ruchu 10,14 m2
 Powierzchnia netto budynku  203,05 m2

Wykonano rzuty wszystkich kondygnacji nadziemnych budynku oraz tej części poddasza w której znajdują się pomieszczenia użytkowe (lokale mieszkalne). Wykonano rzut garaży i rzut kondygnacji nad nimi.
Dla potrzeb niniejszego opracowania podzielono rzuty kondygnacji budynku na sekcje:

A Budynek główny – pierzeja ul. Witolda
B Budynek główny – pierzeja ul. Żeromskiego
C Oficyna
D Garaże

Dokonano pomiaru i obliczono powierzchnie wszystkich pomieszczeń zlokalizowanych na wyżej wymienionych kondygnacjach. Pomiaru dokonano w świetle wykończonych ścian.
Ze względu na liczne remonty lokali polegające na licowaniu ścian elementami wykończeniowymi o nieznanej grubości, obudowywaniu ścian płytami gipsowo-kartonowymi na stelażach stalowych, zabudowywaniu pustych przestrzeni zmieniających nieraz znacznie geometrię pomieszczeń w wielu przypadkach nie było możliwości ustalenia grubości właściwych ścian ceglanych budynku.
Powierzchnię pieców (nawet tych zabudowanych płytami GK) wliczono do powierzchni pomieszczenia. Nie wliczono powierzchni wnęk i nisz oraz otworów w elementach zamykających.

Dowiedz się więcej

Opiekun Klienta Sempre